Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi robert1973 z miasteczka Elbląg. Mam przejechane 680654.00 kilometrów w tym 0.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią brak danych. i się wcale nie chwalę.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl
Statystyki zbiorcze na stronę

Znajomi

wszyscy znajomi(70)

Moje rowery

GIANT ANTHEM 3 330412 km
GIANT TERRAGO 3 108808 km
WHEELER ROUTE 21
GIANT TCR 1 389409 km
GIANT TCR ADVANCED 2 245 km
GIANT PROPEL PRO 1 150 km
Wigry 3 155 km
GIANT Chicago
NEXTBIKE Zielona Góra

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy robert1973.bikestats.pl

Archiwum bloga



DOM

Niedziela, 16 grudnia 2018 · dodano: 17.12.2018 | Komentarze 6

...leczenie przynosi efekty. Już podczas chodzenia w domu nie używam kul.


DOM

Sobota, 15 grudnia 2018 · dodano: 15.12.2018 | Komentarze 6

...nie brakuje mi Księżyca bo nigdy go przecież nie miałem.
Brakuje mi jazdy rowerem.


DOM

Piątek, 14 grudnia 2018 · dodano: 14.12.2018 | Komentarze 3

...te najbardziej miłe wspomnienia przypominają mi...wycieczkę jednodniową do Częstochowy.
Ojejku, ale mi miło, nawet dziś, nawet teraz.
Ten właśnie przejazd stał się nieoczekiwanie moją pierwszą profesjonalną kwalifikacją. Pozwolił mi na uczestnictwo w pierwszej edycji Bałtyk Bieszczady Tour w roku 2010. Ale nie to było wtedy dla mnie najważniejsze.
Mimo upływu ponad 9 lat pamiętam wszystko. Tak samo Uczestników, jak i rowery na których jechali, ba, kolory i wzory Ich strojów.
Niesamowite. Choć w pewnym momencie na trasie było nas kilku, a do Częstochowy dojechaliśmy we czterech, to w rzeczywistości ta wycieczka to Marecki, Flash i ja. 
W roku 2009 coraz częściej myślałem o wyjazdach typu 300+, ale coś się nie udawało. Wycieczka do Częstochowy to moje pierwsze 500 km w ciągu 24 godzin i kilkudziesięciu minut. Marecki od początku miał duży wpływ na moje życie rowerowe, ale to Flash wywarł na mnie niesamowite wrażenie w trym sporcie. Tomek imponował mi przez wiele godzin wycieczki...jechał na ostrym kole, bez żadnych ubrań na zmianę, czegokolwiek, z reklamówką dwóch kanapek zawiniętą na kierownicy. Z totalną pewnością na twarzy. W Turku po 330 kilometrach udało się nam zjeść coś normalnego, potem krótki odpoczynek. Flash zjadł szybciej, więc i podczas naszego posiłku i podczas naszego odpoczynku kręcił kółeczka na  miejscowym rynku. Zaimponował mi. Jechał tak, że w ogóle nie było widać zmęczenia na Jego twarzy, był uśmiech i zadowolenie z tego, co robi.
Na mojej twarzy też był uśmiech, ale ja wtedy siedziałem w barze i odpoczywałem, a Tomek z taką właśnie radością jeździł na rowerze. W tamtym okresie Tomek był jakby dla mnie wzorem, bo ja też taki właśnie jak On chciałem kiedyś być i miałem zamiar do tego dążyć. Następny dzień w Częstochowie był już bez roweru, początkowo byłem dumny z siebie, ze swojego przejazdu, ale to prysnęło...bo Tomek już rankiem jeździł po Częstochowie na rowerze, a ja nie miałem wtedy na to ani sił ani chęci. Tak bardzo chciałem być taki jak On właśnie. Jeździł w taki sposób, że po każdych przejechanych 100 km nie było widać zmęczenia na Jego twarzy.
...no cóż, teraz jestem jaki jestem. Flash nigdy nie uczestniczył w BB Tour, uczestniczył, ale nie ukończył MRDP ( rezygnując z powodu zerwania Achillesa gdzieś w górach ), nie przypominam sobie, aby brał udział w jakimkolwiek ultramaratonie o długości minimum 1000 km, w 30 dni po Europie przejechał zaledwie 7000 km. Ale mimo wszystko w tamtym okresie był dla mnie mocny. Wiem, że przejechał 700 km w ciągu doby, co mi się dotychczas nie udało, ale ja w rowerowym świecie jeszcze istnieję, a Tomek nie, i jest mi niezmiernie przykro z tego powodu.
Bo kiedyś nie miałem śmiałości i możliwości, by z Nim kiedyś tylko we dwoje pojeździć. A teraz ?
Flash dobrowolnie zmienił rower na bieganie. Szkoda. Smutno mi.

...cudnie by było jeszcze raz
w takim samym towarzystwie przejechać rowerkiem po tej samej trasie.


DOM

Czwartek, 13 grudnia 2018 · dodano: 13.12.2018 | Komentarze 4

...kolejne miłe wspomnienia zawsze będę kojarzył z maratonem Pierścienia Tysiąca Jezior.
I nie dlatego, że oficjalnie uczestniczyłem w nim zaledwie jeden jedyny raz. O ironio, miałem nadzieję, że nigdy do tego nie dojdzie, a jednak, stało się. Oczywiście dla wypadku. Kilkukrotnie przebywałem na tej trasie, głównie jako kibic oczywiście. W takich sytuacjach fajnie było kibicować bliskim mi rowerowo osobom, motywować ich, przebywać z nimi. Wcześniej bowiem postanowiłem sobie, że w ramach trudności uczestniczyć będę wyłącznie w ultramaratonach o długości minimum 1000 km. 
Jednak w roku 2017 Pierścień Tysiąca Jezior był idealną okazją do tego, bym mógł się przekonać, czy moje ciało, które uległo totalnemu uszkodzeniu zaledwie trzy miesiące wcześniej...jest w stanie podołać takiemu zadaniu. Ponadto kolega ze Sztumu...Marcin Stec ( w tym roku po raz pierwszy przejechał BB Tour ) prosił mnie o wspólny przejazd. 
Za mało czasu, by opisać wszelkie szczegóły. 
Na myśl o tym maratonie zawsze pojawia się uśmiech na mojej twarzy. To, że znajduje się bardzo blisko mojego domu nic nie zmienia. Bez względu na położenie startu i mety tak czy inaczej byłbym gościem w wielu jego ewentualnych miejscach.
Przejeżdżając przez pewien odcinek samemu, po imprezie, zawsze wspomnienia wracają. Ba, wspomnienia już wracają, kiedy jadę w tym kierunku naszego kraju. Oczywiście przesyłam serdeczne pozdrowienia dla Szefa tej imprezy, z Robertem mam stały kontakt.
Z tym maratonem jest tak, że nawet zła pogoda i sterta dziur, która jest na pewnych jego odcinkach niezmiennie od wielu lat...nie zmieni moich uczuć do niego. Nawet po wielu latach, gdy już nie będę tak intensywny rowerowo jak dotychczas...przejadę sobie samemu lub z kimś cały jego odcinek.
Wyłącznie po to, aby te właśnie wspaniałe wspomnienia nigdy we mnie nie umarły, aby ocalić je od zapomnienia.


DOM

Środa, 12 grudnia 2018 · dodano: 12.12.2018 | Komentarze 5

...ulice Księżycowe na terenie Polski.
To był dobry pomysł. Początkowo obiecałem sobie, że do wszystkich dojadę w jednym roku, 2017.
Niestety wypadek trochę pokrzyżował szyki. Ale to nic. Bo potem okazało się, że co jakiś czas powstaje nowa ulica księżycowa.
Tak więc w oczach laika zawsze bym miał zaległość. Nigdy nie myślałem o tym, aby znaleźć tą najładniejszą. Zawsze jednak myślałem o tym, że powinienem do każdej dojechać, no i wyłącznie na rowerze wrócić do domu. Bo to miało być trudne, a raczej normalne. Początkowo nie było wesoło. Bo to była zima. Szybko zorientowałem się też, że ulice księżycowe nie istnieją w centrum miast, miejscowości, wsi. W większości były na terenie osiedli domków jednorodzinnych. Wielokrotnie bez tabliczek informacyjnych, bez asfaltu, a niekiedy wręcz w polu. Ale dla odmiany, często było przyjemnie, zwłaszcza latem, w promieniach wschodzącego słońca, gdy z pewnością wszyscy mieszkańcy tej właśnie ulicy spali. Poznałem także historię powstania niektórych ulic księżycowych i to też są miłe wspomnienia. Były także osiedla księżycowe.
Najważniejsze jednak, że to wszystko sprawiło, że miałem jakiś podrzędny cel, a więc motywację do przejeżdżania kolejnych kilometrów. Bo droga na Księżyc jest prosta, trudna i nudna w tej fazie kilometrów.

a teraz ? W drodze na Księżyc już ośmiokrotnie okrążyłem Ziemię, teraz wystarczy to zrobić tylko...jeden raz.
obecnie jestem w sympatycznej miejscowości Lille na terenie Francji. Dojadę do Elbląga, a potem to już tylko jedno okrążenie.
I wyląduję. Pewnie na terenie parku Astronomicznego we Fromborku.
Ale to nie z Fromborkiem będę, mam nadzieję, kojarzony. Tylko z Księżycem. Bo to Księżyc jest najważniejszy.

Przez wiele lat, gdziekolwiek byłem na terenie Polski, w jakiejkolwiek miejscowości, oprócz oczywiście chwil, gdy szukałem ulic księżycowych, zawsze ukrywałem przed ludźmi przekonanie, że nie jestem stąd. Czułem się wtedy, jakbym bym posłany, żeby wchłonąć jak najwięcej barw, smaków, dźwięków, zapachów i doświadczyć wszystkiego, co jest udziałem człowieka, przemienić co doznane w czarodziejskie rejestr i przewieźć to wszystko tam, skąd przyjechałem.


DOM

Wtorek, 11 grudnia 2018 · dodano: 11.12.2018 | Komentarze 6

...wróciłem do domu.
Leczenie szpitalne zostało zakończone z wynikiem pozytywnym, więcej się nie da.
Teraz zwyczajnie muszę nie tyle czekać, co przezwyciężyć ten czas.
Nie ukrywam, trudny dla mnie, bo bez roweru.
Teraz już oficjalnie napisać mogę, że rozpocząłem właśnie terapię zsiadania z roweru.
Tak sobie myślę, że już nigdy nie będzie 50 tysięcy przejechanych kilometrów w jednym roku.
I pod tym kątem właśnie ustalę sobie najbliższe lata. No bo przecież nie zrezygnuję z roweru i też nie będzie tak, że kilka dni pod rząd nie będę miał kontaktu z rowerem. Ale to nie będzie już codziennie, owszem, będzie często od 5 nad ranem, ale już nie zawsze wieczorem. Zawsze w trudnych warunkach, ale już nie dużo w okresie zimowym. Stać mnie na to, spełniłem się, pokazałem ciału i organizmowi tą ciemną stronę, niech poczuję jakąś ulgę bo zmiana musiała nastąpić, tak czy inaczej.
Jak będzie to w granicach 30- 40 tysięcy kilometrów rocznie w najbliższych latach to znaczy, że sobie z tym wszystkim poradzę.

Siedzę sobie w domku, i jest mi bardzo przyjemnie. 
Bo mimo wszystko jest w tym roku 51.000 km, bo po raz siódmy przejechałem BB Tour, bo wszystko to zostało przejechane za pomocą nie jednego, a pół oka. Bo chcąc widzieć coraz bardziej większy Księżyc, częściej musiałem w kierunku Słońca patrzeć.
Nie ma mowy oczywiście o jakimś spełnieniu. Misja APOLLO 19 trwa i jest jeszcze trochę do zrobienia.
Jestem stabilny emocjonalnie rowerowo.
Więc siedzę sobie w domu, i jest mi bardzo przyjemnie.


SZPITAL

Poniedziałek, 10 grudnia 2018 · dodano: 10.12.2018 | Komentarze 6

Nadal jestem w szpitalu.
Nadal nie ma konkretnej diagnozy.
Nadal znoszę to cierpliwie.
Nadal czekam na Dareckiego.
...to po prostu pasja, obsesja, narkotyczne działanie sportu każe wrócić.
Więc wrócę na rower, niezależnie od ryzyka, jakie niesie.


SZPITAL

Niedziela, 9 grudnia 2018 · dodano: 09.12.2018 | Komentarze 7

...wielu Wspaniałych Gości mnie dziś odwiedziło. nadal czekam na Dareckiego.


SZPITAL

Sobota, 8 grudnia 2018 · dodano: 08.12.2018 | Komentarze 11

- Księżyc,
- co ?
- czekaj na mnie, naprawdę do Ciebie przyjadę. Ale nie teraz, poczekaj.

kolejne problemy, następne, które godnie zniosę i przetrwam, dla tej jednej ostatniej chwili. Tymczasem jest źle bo pojawił się zakrzep w żyle chorej nogi.
... nie wiem jak długo pozostanę w szpitalu.
Mam wsparcie i od Rodziny i od bliskich mi rowerowo Osób
Nadal czekam już tylko na Dareckiego.



APOLLO 19

Piątek, 7 grudnia 2018 · dodano: 07.12.2018 | Komentarze 7

...w dniu dzisiejszym, 07 grudnia, tyle że w roku 1972 odbył się ostatni lot na Księżyc w ramach programu APOLLO 17.
Moja misja APOLLO 18 z wynikiem pozytywnym została wykonana w czerwcu 2016 roku z wynikiem 10.000 km w czasie 30 dni.
Obecnie jest realizowana przeze mnie misja APOLLO 19, wykonam ją, choć teraz przeżywam takie chwile, w których kompletnie nie wiem co mam zrobić, żeby było dobrze. Mogę sobie jedynie przypominać te wspaniałe, cudowne rowerowe chwile, które dotychczas przeżyłem, by jakoś nadal utrzymać w sobie pozytywne emocje... bo na rower wsiąść nie mogę.

Z ostatnich dni, mimo przenikliwego zimna, cudownie było, mimo wszystko przejechać przez Płock o 4 nad ranem, przejechać przez Warszawę o 5 nad ranem. Bo najważniejszy jest początek. Właśnie te chwile, początkowe, powinniśmy przechowywać w sobie najgłębiej i dbać o to, by potem nie zaniknęły, nie zmieniły się.
Ale nie ma nic za nic. Zbyt mało czasu dla ludzi, muzyki, książki, teatru, filmu i o ironio...dla samego siebie.
Jedno było pewne, że trwać będzie to wszystko tylko przez dany okres, mimo jego długości starałem się nieustannie skracać jego czas dla dobra wszystkiego innego niż rower. 
Teraz mam czas, full czasu. Można mnie odwiedzać.  

nadal czekam na Filipa i Dareckiego.