ZIEMSKIE 9 KSIĘŻYCOWE 104

Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 191.760 km.
1898 dni.

tak gwoli wyjaśnienia: Oczywiście, że wożę ze sobą spinki do łańcucha, nawet dwie pary, oraz klucze imbusowe.
Zapasowy licznik też wożę ze sobą.

wyjazdy na 300 km po za dom są kosztowne, to prawda. W ramach oszczędności więc wielokrotnie robię od 200 do 300 km blisko domu, tak jakoś maksymalnie w promieniu 60 km od domu. No i wtedy brak jakichkolwiek zdjęć, brak ciekawej trasy. Oczywiście już dawno przestałem się przejmować, czy ktoś w to wierzy, czy nie. Nie będę fotografował 350 razy w roku tych samych dróg. Wyjmuję aparat przy naprawdę jakichś ciekawych zdarzeniach. Uwielbiam wyjeżdżać gdzieś dalej, ale też jestem w stanie  jeździć cały dzień przy klatce schodowej. Ważniejsze od miejsc jest dla mnie w ogóle możliwość jeżdżenia. W ślady też się nie bawię.
100 i 200 km nie robią na mnie żadnego wrażenia, co prawda i 500 km nie robi na mnie wrażenia, ale mimo wszystko potrafię czuć pokorę do dystansów od 300 km bo zawsze może coś się stać. Te 100 km to zwykłe jaja. porównać to mogę do pójścia do sklepu znajdującego się po drugiej stronie mojej ulicy. Jak ktoś udowodni mi, że 100 metrów ( nie kilometrów ) drogi można udowodnić jakimś śladem i zrobi przy okazji kilka zdjęć, oczywiście codziennie...to ja też będę tak robić. 
Do dzisiaj pamiętam moje pierwsze w życiu 100 km...cała rodzina siedziała przy mnie sprawdzając co chwilę, czy żyję.
obecnie jestem na takim etapie, że to jest coś, co musi stać się każdego dnia, bym mógł wymyślać sobie marzenia. 
I to nie jest pycha z mojej strony, lecz owoc mojej pracy. Nadal cały czas pracuję, aby 300 km móc nazwać jajami.
To żaden dystans, nie muszę się przed nim mobilizować, ale chciałbym go powtarzać przez cały rok, każdego dnia.
A jak mi się uda to dopiero będą jaja, wspaniałe kosmiczne jaja. Bo ja z tego kosmosu już nie wyjadę.
I co najważniejsze, miło mi będzie Kogoś z Was w nim zobaczyć.