Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 169.109 km. 1720 dni.
od północy pojechałem z Mareckim na lotnisko Lisie Kąty k. Grudziądza obejrzeć...balony w powietrzu. I zobaczyliśmy, niesamowite uczucie patrzeć na nie i słyszeć je. Frajda zaczęła się od 7 nad ranem. Zdjęć balonów zero bo omyłkowo zrobiłem je nie na karcie pamięci, a w pamięci aparatu, który jest popsuty. Wyjazd OK. Góralem.
Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 169.451 km. 1722 dni.
od 5 nad ranem. Szosowym rowerem. Bez emocji. Ważny dla mnie będzie początek maja. Jeśli okaże się, że w maju otrzymam zgodę na urlop w czerwcu- to w czerwcu przejadę dystans łączny 10.000 km. Będę robił casting na pisarza, który będzie mnie słuchał i pisał na moim blogu za mnie to, co mu powiem, i to co przejechałem, aby codziennie jakoś to ładnie wyglądało. Wysłucham propozycji co do sposobu przejechania Polski. Opcje podstawowe to: północ- południe, wschód-zachód, w poprzek ze Świnoujścia do Ustzyk, w poprzek z Suwałk do Zgorzelca, całe góry, całe pomorze, cały wschód, cały zachód i wszystko oczywiście z powrotem, albo zwyczajnie na około Warszawy. Jak Ktoś będzie miał życzenie to pół dnia mogę jeździć np. na około Lublina. ...to już nie długo.
Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 169.775 km. 1725 dni.
dziś już wcale podczas jazdy nie patrzyłem w górę, ba, praktycznie wcale nie patrzyłem przed siebie. Tylko w dół. Bo: - pogoda, to co jest na niebie, już mnie wcale nie interesuje; - tak często jeżdżę po tych drogach, że już na to patrzeć nie mogę; - tak wieje, że głowa mi sama opada. No i dzięki temu wypatrzyłem takie oto coś:
Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 169.875 km. 1726 dni.
ależ wiało...od samego rana. Najpierw dojechałem samemu na Wysoczyznę od 6- tej po pracy. Wiało przenikliwie zimno z północy. Od 8- ej z Marco Pantanim zaliczyłem 93 km w drodze do i ze Stegny. Wiało z każdej strony, w twarz, niemożliwe. Potem już samemu nie miałem motywacji walczyć z wiatrem. Jechałem normalnie pod wiatr, aby nie spaść z roweru. Bajeczny był odcinek od Fiszewa aż do Wysoczyzny... pod wiatr. Dojechałem do 200 km i już nie miałem motywacji pojeździć więcej. Zmarzłem. Na obwodnicy wpadłem na grupę Mareckiego wracającego z Oleśna...wraz z 20-30 bikerami, chyba. Gratuluję zebrania takiej ekipy. To nie była moja bajka.
robert1973
