RÓWNIK...RÓWNIK...RÓWNIK...RÓWNIK...RÓWNIK
Poniedziałek, 26 października 2015
· Komentarze(3)
Księżyc jest moją inspiracją, widzę Go co raz bardziej większego, jest ode mnie w odległości zaledwie 191.087 km.
1893 dni.
wczesnym rankiem po wyjściu z klatki schodowej skręciłem w lewo...pojechałem szosowym wheelerem na Żuławy. 50 km przejechałem. Biedak nie ma siły jeździć pod górę, czasem odnoszę wrażenie, że to jedyny mój rower z grupą inwalidzką...on nie przekroczy 100 tysięcy km, zasłużenie odpocznie. centralnie nie ma geometrii, i nie będzie jej miał.
Wieczorem zaś wsiadłem na szosowego TCR-a. Po wyjściu z klatki schodowej tym razem skręciłem w prawo na Wysoczyznę Elbląską. I od razu zobaczyłem wspaniały widok.
Dziś zakończyłem okrążać Ziemię, oczywiście jadę dalej bo... to nie ona jest najważniejsza.
Wystarczy, że po 2- ch km wyjechałem z miasta, Księżyc w pełni niesamowicie błyszcząc był raz po lewej, raz po prawej mojej stronie, najwspanialszy na wprost. Wpatrzony byłem w niego jak w obrazek.
Ta cyfra 40 tysięcy km nie robi już na mnie najmniejszego wrażenia. Najwięcej radości, bo było najtrudniej, sprawiło mi przejechanie 20 tysięcy km w ciągu jednego roku. Potem bardziej cieszyłem się tylko z przejechanego Maratonu Rowerowego Dookoła Polski. Bo bez niego nic by teraz nie było, MRDP był licencją na moją dalszą jazdę. A teraz liczy się tylko Księżyc, bo bez niego to, co jest teraz nie byłoby takie kosmiczne.
Ziemia ? Ziemia jest wspaniała...gdy patrzy się na nią z Księżyca. Tak własnie myślę.
Zdjęcie nie oddaje uczucia emocji i ciepła, które we mnie wywołało © Robert1973
1893 dni.
wczesnym rankiem po wyjściu z klatki schodowej skręciłem w lewo...pojechałem szosowym wheelerem na Żuławy. 50 km przejechałem. Biedak nie ma siły jeździć pod górę, czasem odnoszę wrażenie, że to jedyny mój rower z grupą inwalidzką...on nie przekroczy 100 tysięcy km, zasłużenie odpocznie. centralnie nie ma geometrii, i nie będzie jej miał.
Wieczorem zaś wsiadłem na szosowego TCR-a. Po wyjściu z klatki schodowej tym razem skręciłem w prawo na Wysoczyznę Elbląską. I od razu zobaczyłem wspaniały widok.
Dziś zakończyłem okrążać Ziemię, oczywiście jadę dalej bo... to nie ona jest najważniejsza.
Wystarczy, że po 2- ch km wyjechałem z miasta, Księżyc w pełni niesamowicie błyszcząc był raz po lewej, raz po prawej mojej stronie, najwspanialszy na wprost. Wpatrzony byłem w niego jak w obrazek.
Ta cyfra 40 tysięcy km nie robi już na mnie najmniejszego wrażenia. Najwięcej radości, bo było najtrudniej, sprawiło mi przejechanie 20 tysięcy km w ciągu jednego roku. Potem bardziej cieszyłem się tylko z przejechanego Maratonu Rowerowego Dookoła Polski. Bo bez niego nic by teraz nie było, MRDP był licencją na moją dalszą jazdę. A teraz liczy się tylko Księżyc, bo bez niego to, co jest teraz nie byłoby takie kosmiczne.
Ziemia ? Ziemia jest wspaniała...gdy patrzy się na nią z Księżyca. Tak własnie myślę.
Zdjęcie nie oddaje uczucia emocji i ciepła, które we mnie wywołało © Robert1973
robert1973
