rowerowy blog

Info

Ten blog rowerowy prowadzi robert1973 z miasteczka Elbląg. Mam przejechane 664532.00 kilometrów w tym 0.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią brak danych. i się wcale nie chwalę.
Więcej o mnie.

Statystyki zbiorcze na stronę

Znajomi

wszyscy znajomi(70)

Moje rowery

GIANT ANTHEM 3 314290 km

GIANT TERRAGO 3 108808 km

WHEELER ROUTE 21

GIANT TCR 1 389409 km

GIANT TCR ADVANCED 2 245 km

GIANT PROPEL PRO 1 150 km

Wigry 3 155 km

GIANT Chicago

NEXTBIKE Zielona Góra

Wykres roczny

Archiwum bloga

DST 116.00km
Sprzęt GIANT ANTHEM 3
Aktywność Jazda na rowerze

295 497 powodów, aby jechać dalej

Poniedziałek, 19 stycznia 2026 · dodano: 19.01.2026 | Komentarze 3

116 góral

kiedyś uwielbiałem sobie robić przerwy od roweru. Potrzebowałem ich.
Dni bez jazdy były dla mnie jak reset fizyczny i mentalny jednocześnie.
Czasem po prostu chciałem zatęsknić za jazdą na rowerze, poczuć ten głód,
który sprawiał, że każda kolejna jazda smakowała jakoś lepiej.
A jeśli zdarzył się jakiś uraz to mówiłem sobie, że to nic, przecież organizm odpocznie,
a przecież odpocząć kiedyś musi, wrócę silniejszy. Tak było.

dziś, już od dłuższego czasu jest zupełnie odmiennie.
Bo mam kolejny cel. Kolejny taki, który mogę zrealizować tylko sam.
I tylko na rowerze.
Cóż można było wymyślić potężniejszego od Księżyca ?
...stworzyłem MILION.
więc teraz nie chodzi już o rekreację, nie chodzi o formę, nie chodzi nawet o zdrowie.
Chodzi o coś głębszego. O coś, co mnie napędza. Coś, co sprawia, że każda przerwa boli,
nie tylko w nogach, ale również w głowie.

Wypadek, nie pierwszy, pewnie nie ostatni. Ale tym razem nie było we mnie tej starej myśli
"odpocznij, przyda się". Była tylko frustracja. Bo każdy dzień bez jazdy to nie regeneracja,
to dla mnie zwyczajnie strata czasu. To wręcz krok wstecz, kiedy ja chcę jechać do przodu.
Sam, w swoim tempie, w swoim kierunku.

Na szczęście już wracam. Powoli już wpadam w rytm, noga jeszcze nie kręci, jest chora, ale
dla mnie najważniejsze, że dzisiaj po raz kolejny byłem świadkiem przeistaczania się nocy w dzień...
jak ja uwielbiam te poranki i wschody słońca...nawet zimą.
Uwielbiam jeździć wtedy, gdy pół elbląga jeszcze śpi, gdy ulice są puste, a cisza ma w sobie
coś świętego. Wsiadam na rower zanim niebo zacznie się rumienić, gdy tylko nieliczne ptaki
śpiewają...zaczynam już jeździć wtedy zanim dzień przypomni o wszystkim, co trzeba.
Być na rowerze w moim ulubionym momencie- czyli w chwili przeistaczania się nocy w dzień.
Wtedy właśnie, gdy niebo zaczyna się rozjaśniać, a pierwsze promienie słońca, tak jak dzisiaj
przecinały potężny mróz...tylko wtedy czuję, że to co robię ma sens.
Że wszystkie dotychczasowe jazdy od piątej nad ranem, każdy ból mięśni, każda wątpliwość,
ta tytaniczna praca nad samym sobą, ta walka o czas do jazdy, że te jazdy w ulewach, i te wszystkie kilometry przejechane w zimie,
której tak bardzo przecież nienawidzę... że to wszystko doprowadziło mnie właśnie tu.
Na tę pustą drogę, na której jestem sam, gdzie noc oddaje miejsce dniowi, a ja jestem świadkiem tej cichej zmiany.

I choć nikt ze mną tego nie widzi, choć nikt nie klaszcze...dla mnie to najpiękniejszy spektakl świata.
I czasem, naprawdę czasem, zakręci mi się w tej chwili łza w oku.
Bo wiem, że żyję.
I, że jestem dokładnie w tym miejscu, w którym powinienem być.

Komentarze

Betty | 12:58 środa, 21 stycznia 2026 | linkuj BUS znaczy jestem mało ciekawską kobietą bo zupełnie nie zaglądam w okna...:) ale za to patrzę w niebo, a tam jest zawsze piękniej.Żeby można z owego Zachodu wziąć tylko to co fajne...ale nie da się, inne paskudztwa też przyjdą :)

BUS | 15:26 wtorek, 20 stycznia 2026 | linkuj Kiedyś też tak miałem.. jeździłem po nocach zaglądając w okna.. a to na choinki.. a to na to co robią.. co leci w telewizji.. ;)

Czy ten kraj stanie się kiedyś takim jak na Zachodzie? Że przyjemność z jazdy jest tam 24h..? Póki co.. wszystko idzie w dół.. kolejne odcinki dróg są "u-auto-strada-wiane".. za 10 lat dla typowego polskiego kaleki-autysty z wózka inwalidzkiego z silnikiem widok rowerzysty na jezdni będzie optycznym oksymoronem..

Betty | 10:36 wtorek, 20 stycznia 2026 | linkuj Twoje plagi chorobowe przeszły na mnie...teraz ja uziemiona w domu jak nie bark to doszła jeszcze pokrzywka od mrozu na twarzy i choć nie mam wytyczonego celu i nigdy nie chcę mieć to nawet nie wiesz jak bardzo mnie to denerwuje, że nie mogę wsiąść sobie i pokręcić...brrrrr.
Ranki z pewnością są przepiękne ale i wieczorem jak jeżdżę pod gwieździstym fromborskim niebem z głową w gwiazdach, puste ulice a ludzie już w domach cieplutkich się grzeją to też jest w tym jakaś magia...

Komentować mogą tylko zalogowani. Zaloguj się · Zarejestruj się!